ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ - ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ *ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2009*

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια που με τη φωνή της, μάς έχει ταξιδέψει στα πιο όμορφα μονοπάτια της ελληνικής μουσικής σκηνής και τα τραγούδια της μάς έχουν χαρίσει αξεπέραστες επιτυχίες, ξεκινάει την καλοκαιρινή της περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Μετά τις πρόσφατες συναυλίες της στην Ισπανία (Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Χιχόν), αλλά και στην Αυστραλία όπου έδωσε παραστάσεις στην περίφημη Όπερα του Σίδνεϋ και στο Μέγαρο Τεχνών της Μελβούρνης, η Ελευθερία Αρβανιτάκη θα παρουσιάσει σε όλη την Ελλάδα μαζί με τις μεγάλες της επιτυχίες και τα τραγούδια του τελευταίου άλμπουμ της με τίτλο «Και τα μάτια κι η καρδιά».
Πρόκειται για το άλμπουμ που «γεννήθηκε» από την συνεργασία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και του διάσημου Ισπανού παραγωγού και συνθέτη, βραβευμένου με δύο Γκράμμι, Χαβιέ Λιμόν, δίνοντας στην ελληνικότητα της Ελευθερίας Αρβανιτάκη διεθνή αέρα. Το άλμπουμ κυκλοφορεί εκτός από την Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη με τον τίτλο “Mirame”. Έχουμε σίγουρα όλοι σιγοτραγουδήσει το τραγούδι «Τον Έρωτα Ρωτάω» και έχουμε όλοι χορέψει στους ρυθμούς της μεγάλης επιτυχίας «Δε μιλώ για μια νύχτα εγώ».
Μαζί της, σε αυτή την καλοκαιρινή περιοδεία, έχει την Μελίνα Ασλανίδου. Η Μελίνα Ασλανίδου που από το 2001 με την ερμηνεία της στο τραγούδι των Πλέσσα-Παπαδόπουλου «Τι σου ‘κανα και πίνεις» γνώρισε τεράστια επιτυχία, είναι η νέα ανερχόμενη Ελληνίδα ερμηνεύτρια έχοντας δώσει όλα αυτά τα χρόνια δείγματα του ταλέντου της τόσο στην δισκογραφία, όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις της, κάνοντας επιλογές που δικαιώνουν την αγάπη που της έχει δείξει το κοινό.
Η Μελίνα Ασλανίδου θα ερμηνεύσει τραγούδια από το τελευταίο της cd με τίτλο «Στο δρόμο» που περιλαμβάνει όλες τις μεγάλες της επιτυχίες «Τι σου ‘κανα και πίνεις», «Το λάθος», «Το τσιγάρο βαρύ», αλλά και δύο πολύ ιδιαίτερες διασκευές: το «Ένα χειμωνιάτικο πρωί» της Ελένης Βιτάλη και την «Πριγκηπέσα» του Σωκράτη Μάλαμα. Θα ερμηνεύσει επίσης, το ολοκαίνουριο τραγούδι της που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες με τίτλο «Μην το πεις» που αναμένεται να είναι ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του καλοκαιριού.
Την Ελευθερία Αρβανιτάκη και την Μελίνα Ασλανίδου συνοδεύει μια μπάντα επτά εξαίρετων μουσικών: ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας παίζει ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα και έχει την επιμέλεια των ενορχηστρώσεων, ο Θωμάς Κωνσταντίνου παίζει μπουζούκι, ούτι, λαούτο και τσουμπούς, στο μπάσο είναι ο Αλέξανδρος Παρασκευόπουλος, στα τύμπανα ο Αλέξανδρος Κτιστάκης, πιάνο και πλήκτρα παίζει ο Γιάννης Κυριμκυρίδης, στα κρουστά είναι ο Άγγελος Πολυχρόνου και βιολί και τρομπέτα παίζει ο Θέμης Νικολούδης.
Την επιμέλεια του ήχου έχουν οι Μανώλης Ολλανδέζος και Αργύρης Λιανός και τον σχεδιασμό των φώτων έχει ο Phil Hills.

Πρόγραμμα Συναυλιών:

σας ενημερώνουμε οτι η προγραμματισμένη συναυλια που ήταν να γίνει στην Χαλκίδα στις 10 Ιουλίου ακυρώθηκε..δείτε το πρόγραμμα των συναυλιών

Iούλιος
------------------
13/7 ΜΥΤΙΛΗΝΗ(Δημοτικό Στάδιο)
25/7 ΠΑΡΟΣ(Παραλία Μοναστήρι)

Άυγουστος
---------------------
2/8 ΣΥΜΗ
10/8 ΔΗΜΟΣ ΑΡΙΟΣ, ΚΑΛΑΜΑΤΑ
11/8 ΔΗΜΟΣ ΝΕΣΤΟΡΟΣ, ΠΥΛΟΣ(Προαύλιο Σχολείου)
22/8 ΣΚΥΔΡΑ (Θέατρο Λόφου)

Σεπτέμβριος
-------------------------------
1/9 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Θέατρο Δάσους
2/9 ΙΩΑΝΝΙΝΑ Θέατρο ΕΗΜ
8/9 ΑΘΗΝΑ, Θέατρο Λυκαβηττού

Οργάνωση Παραγωγής : ON STAGE

SCHOOLWAVE 2009

Tο 5ο Schoolwave θα γίνει στις 3-4-5 Ιουλίου 2009 στο Θέατρο Βράχων στα πλαίσια του 23ου Φεστιβάλ Υμηττού. Θα μετέχουν 21 μαθητικά συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα, επιλεγμένα ανάμεσα σε 227 που δήλωσαν συμμετοχή. Έχουν επίσης προσκληθεί και δύο μαθητικά συγκροτήματα από τη Γαλλία και την Ελβετία Την Παρασκευή 3 Ιουλίου θα παίξει ως guest στο φεστιβάλ ο Γιάννης Αγγελάκας και οι Επισκέπτες, το Σάββατο 4 Ιουλίου θα παίξουν οι Modrec και την Κυριακή 5 Ιουλίου, το μέταλ συγκρότημα Septic Flesh, ένα από τα πιο γνωστά μέταλ συγκροτήματα αυτή τη στιγμή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Την ίδια μέρα θα εμφανιστεί ως guest μαζί με το μαθητικό συγκρότημα των Mor-arda ο Σάκης, τραγουδιστής και συνθέτης των Rotting Christ.
Εκτός από τη μουσική, στον χώρο του φεστιβάλ θα γίνονται πολλές παράλληλες εκδηλώσεις: επίδειξη bmx και skate, ζογκλέρ κλπ.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Τα 21 συγκροτήματα που θα παίξουν στο SCHOOLWAVE Την επιλογή των οποίων έκαναν ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης, οι συνθέτες Νίκος Κυπουργός και Γιώργος Κουμεντάκης, ο Βασιλικός από τους Raining Pleasure, ο Σάκης από τους Rotting Christ και ο Χρήστος Ιωαννίδης από τους Schooligans.
(σε αλφαβητική σειρά)
Α/Α, ΟΝΟΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ, ΕΙΔΟΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ, ΠΟΛΗ
1, AGAIN, Rock, ΚΑΤΕΡΙΝΗ
2, BLEEZE, Rock, ΑΘΗΝΑ (ΧΟΛΑΡΓΟΣ)
3, BLUE JAZZ FICTION, Jazz, ΒΟΛΟΣ
4, DECKSTAND, Pop/ Punk, ΑΘΗΝΑ (ΠΑΠΑΓΟΥ)
5 ,DOMINO, Ελληνικό ροκ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
6, EVA & ADAM' S GARDEN, Alternative rock, ΑΘΗΝΑ (ΠΟΛΥΓΩΝΟ)
7, FOOLSTOP, Alternative/ Hard rock, ΑΘΗΝΑ (ΧΟΛΑΡΓΟΣ)
8, FOREVER 'N' A DAY, Metalcore/ Screamo, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
9, HATE, Thrash/ Death metal, ΑΘΗΝΑ (ΑΓ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ)
10, HEADSHOT, Metal, ΑΘΗΝΑ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ)
11, KOOL A' SHAKE, Funk/ Rock, ΑΘΗΝΑ
12, L.O.S.T, Pop/ Punk, ΠΑΤΡΑ
13, LAYIL, Metal, ΠΕΙΡΑΙΑΣ
14, LOS MUJEROS, Jazz/ Blues, ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ
15, LOST FOR WORDS, Ska/ Reggae, ΑΘΗΝΑ (ΜΑΡΟΥΣΙ)
16, MESTORAL, Death metal, ΚΑΒΑΛΑ
17, PARAFERNELIA, Gamoxristo rock 'n' roll, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (ΠΥΛΑΙΑ)
18, RIPPED KILTS, Kilt punk/ Hardcore, ΑΘΗΝΑ (ΜΑΡΟΥΣΙ)
19, 6 O' FUNK, Funk/ Rock, ΒΕΡΟΙΑ
20, VIETNOW, Rapcore, ΚΟΡΙΝΘΟΣ
21, WITH ALL OF MY REGRETS (ex -MUTT 37), New wave/ Screamo, ΑΘΗΝΑ (ΜΑΡΟΥΣΙ)
Εκτός από τα 21 συγκροτήματα που επιλέχθηκαν, υπάρχουν και τρία αναπληρωματικά συγκροτήματα σε περίπτωση που δημιουργηθεί πρόβλημα με τη συμμετοχή κάποιου από τα 21. Τα ονόματα των αναπληρωματικών θα ανακοινωθούν μόνο σε περίπτωση που προκύψει κάποιο πρόβλημα.Πρόσβαση: ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ: ΤΡΟΛΕΪ 11 & ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ 732 , 203 , 204
ΑΠΟ ΠΕΙΡΑΙΑ (Πλ. Καραϊσκάκη) & ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΗΣΑΠ ΦΑΛΗΡΟ, ΜΟΣΧΑΤΟ, ΚΑΛΛΙΘΕΑ: ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ 232
ΑΠΟ ΜΕΤΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ & ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ: ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ 203 , 204
* TO ΜΕΤΡΟ KAI O ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕΧΡΙ 2 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΧΡΙ 12 ΤΟ ΒΡΑΔΥ
* ΤΟ ΤΡΟΛΕΪ 11 ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΟΛΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΕΡΑΣΕ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ;

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων, ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ –ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ- που πραγματοποιήθηκε στις 19 & 20 Ιουνίου στις Θεσπιές, την παράσταση έκλεψαν και τις δυο βραδιές, ποιοι άλλοι; Τα παιδιά.
Στην Κοιλάδα των Μουσών η νεανική ορχήστρα υπό την αιγίδα της ΕΡΤ που διεύθυνε η Νίνα Πατρικίδου και ερμήνευσε η Τζίνα Φωτεινοπούλου και ο Θέμης Ροδαμίτης, μας ταξίδεψαν σε άλλες εποχές και μας έκαναν να αγαπήσουμε περισσότερο την μουσική, με τις καταπληκτικές εκτελέσεις και ερμηνείες, με την αφήγηση συνοδεία άρπας, και τις διασκευές τραγουδιών Ελλήνων και ξένων δημιουργών.
Στην ξερόβρυση συναντήθηκαν τρεις γενιές που τέμνονται στο ίδιο σημείο. Στην αγάπη και στις εμμονές τους στη μουσική και στο τραγούδι. Τρία συγκροτήματα από την περιοχή μας, πλαισίωσαν την βραδιά.
Το πρώτο, οι «Blow Of Spring» με ελληνικό και ξένο ροκ ρεπερτόριο ξεκίνησαν δυναμικά την βραδιά και μας θύμισαν παλιές καλές εποχές της ροκ, αποτελούμενο από τους: Σπύρο Μεϊδάνη (ηλεκτρική κιθάρα και φωνητικά), Χρήστο Γκούμα (κλασική κιθάρα και φωνητικά), Μάκη Μακρή (μπάσο και φωνητικά), και τον Μπάμπη Κόλλια (ντραμς).
Το δεύτερο, ανέβηκε αγριεμένο στη σκηνή, έτσι όπως πρέπει για την ηλικία τους, και μας υπενθύμισε ότι δεν είναι οι πιτσιρικάδες της παρέας, αλλά οι «ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ». Με ροκ μπαλάντες από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, έκλεψαν την παράσταση οι πιτσιρικάδες, συγνώμη, οι ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ, αποτελούμενοι από τους: Ιωάννα Βαρθαλάμη (κλασική κιθάρα και φωνητικά), Πέτρο Χρήστου (ηλεκτρική κιθάρα και φωνητικά), Πέτρο Μπόγρη (φωνητικά), Βαγγέλη Μελισσάρη (μπάσο), και τον Γιώργο Βαρθαλάμη (ντραμς).
Το τρίτο, οι μεγαλύτεροι της παρέας και πιο έμπειροι, καθώς τα δύο προηγούμενα γκρουπ, έκαναν την πρώτη τους ή την δεύτερη δημόσια εμφάνιση, κινήθηκαν σε ροκ αλλά πιο έντεχνους δρόμους και φυσικά απολαύσαμε υπέροχες εκτελέσεις που μόνο από επαγγελματίες μουσικούς ακούει κανείς. Το όνομα του συγκροτήματος δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα, ή ίσως είναι μωρό ακόμα και είναι αβάπτιστο. Φανταστείτε τι έχουμε να ακούσουμε όταν μεγαλώσει! Αν ψάχνει για νονό δέχομαι! Οι «ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ» λοιπόν αποτελείται από τους: Σπύρο Μεϊδάνη (ηλεκτρική κιθάρα και φωνητικά), Βασίλη Στάθη (κλασική κιθάρα και φωνητικά) Θάνο Κάπρο (ηλεκτρική κιθάρα και φωνητικά), Μπάμπη Μπαϊρακτάρη (μπάσο), και τον Παναγιώτη Παπαϊωάννου (ντραμς).
Μια εκδήλωση ήταν και πέρασε. Και τώρα τι;
Αξίζει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στα παιδιά που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Στα παιδιά που ήταν στη σκηνή, στα παιδιά που ήταν κάτω από την σκηνή, και στα ενήλικα παιδιά που έδωσαν συμβουλές, οδηγίες, όργανα, μηχανήματα, και πολύ υπομονή για να στηθούν τα γκρουπ. Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω εκ μέρους όλων των παιδιών που συμμετέχουν στα γκρουπ και των παιδιών που θα ασχοληθούν από εδώ και πέρα με την μουσική, γιατί να το θυμηθείτε, θα είναι πολλά, τον Δήμο Θεσπιέων για την αίθουσα που μας παραχώρησε για τις πρόβες. Θέλουμε να πιστεύουμε πως αυτή η κίνηση και αυτή η εκδήλωση είναι η αφετηρία για να ξεκινήσει η δημιουργία ωδείου στον Δήμο Θεσπιέων με αποκλειστική αίθουσα γι αυτόν το σκοπό, με όργανα και δασκάλους μουσικής. Ήδη τα παιδιά που μέχρι τώρα έχουν δείξει ενδιαφέρον για την μουσική μόνο από τις Θεσπιές και το Λεοντάρι είναι περίπου είκοσι, και δεν θα ξεχάσω πόσα ακόμα έρχονταν στις πρόβες και παρακολουθούσαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ήθελαν να συμμετείχαν κι αυτά.
Ο σκοπός που θέλουμε να δημιουργηθεί το ωδείο δεν είναι φυσικά να περιμένουμε να γίνει κάποια εκδήλωση για να δικαιολογήσουμε την ύπαρξή του. Είναι για να μαζεύονται τα παιδιά και να περνούν κάποιες ώρες δημιουργικά και ευχάριστα. Και ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να υπάρχουν κρυμμένα ταλέντα, γιατί να μην τους δοθεί η ευκαιρία; Θα δανειστώ λίγο από την ατάκα των «ΦΥΣΑΛΙΔΕΣ».
Δεν είμαστε «ψώνια». Είμαστε φίλοι της μουσικής και είμαστε πολλοί.
Ας στείλουμε ένα μήνυμα στους άρχοντες αυτού του τόπου μέσα από αυτό το blog γράφοντας ο καθένας από εμάς γιατί θέλουμε να δημιουργηθεί ωδείο στον Δήμο Θεσπιέων και τι θα προσφέρει στους νέους, και όχι μόνο.
DimDim

Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην πανέμορφη μουσική της Νίνα Σιμόν.

Μία βραδιά-σταθμός στην παγκόσμια περιοδεία, που έρχεται και στην Αθήνα, τη Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009.
Έξι χρόνια κλείνουν φέτος από τότε που έφυγε από κοντά μας η Νίνα Σιμόν, μια από τις σπουδαιότερες φωνές της αυθεντικής μαύρης μουσικής.
Η αισθαντική φωνή και η υπέροχη μουσική της Νίνα Σιμόν, εμπνέουν σήμερα τις σημαντικότερες νέες φωνές της παγκόσμιας σύγχρονης Jazz, world και soul σκηνής, που παρουσιάζουν ένα μοναδικό μουσικό αφιέρωμα γεμάτο πραγματική μουσική συγκίνηση, που ενθουσιάζει το κοινό όπου παρουσιάζεται σε όλο τον κόσμο.
Στο μεγάλο αυτό αφιέρωμα συμμετέχει η original ορχήστρα της, που την ακολουθούσε πιστά αρκετά χρόνια, η κόρη της Celeste Simone αλλά και τρεις μεγάλες γυναικείες φωνές της μαύρης μουσικής, η Angelique Kidjo, η Dianne Reeves και η Lizz Wright.
Η Νίνα Σιμόν (21 Φεβρουαρίου 1933 - 21 Απριλίου 2003) ήταν τραγουδίστρια, στιχουργός και πιανίστρια. Αν και οι ειδικοί την κατατάσσουν στους καλλιτέχνες της τζαζ μουσικής, η ίδια δεν αποδέχτηκε ποτέ αυτήν την τυποποίηση. Από γενική άποψη το έργο της καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, από τη μπλουζ, τη ρυδμ΄εν΄μπλουζ έως τη σόουλ μουσική. Η φωνή της χαρακτηρίζεται από πάθος, μεγάλες αναπνοές και τρέμουλο.
Μια σπουδαία φωνή, που πρόσφερε αξέχαστες ερμηνείες στον χώρο της τζαζ και των μπλουζ. Η Νίνα Σιμόν των αφηγηματικών και οργισμένων τραγουδιών, μα και των βαθιών μελωδικών αναζητήσεων των σπιρίτσουαλς και των γκόσπελ, η απαράμιλλη φωνή με τις μεγάλες επιτυχίες, αλλά και με τη δράση για τα δικαιώματα των μαύρων στην Αμερική, ήταν μια μεγάλη μορφή στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής.
INFO: ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 21.30, ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:
Γ ΔΙΑΖΩΜΑ: 40 ΕΥΡΩ
Β ΔΙΑΖΩΜΑ: 60 ΕΥΡΩ
Α ΔΙΑΖΩΜΑ: 75 ΕΥΡΩ
VIP: 90 ΕΥΡΩ
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: PUBLIC (πλατεία Συντάγματος), ΔΙΣΚΟΠΩΛΕΙΑ FNAC (THE MALL, ΓΛΥΦΑΔΑ), www.i-ticket.gr και τηλεφωνικά στο 801-11-60000.
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ: 210-6980044

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 2009 ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ

Το ΤΡΟΦΩΝΙΟ ΩΔΕΙΟ κλείνοντας τις εκδηλώσεις του για τα 20 χρόνια του Ωδείου σας καλεί να παρακολουθήσετε
1.Την ΠΕΜΠΤΗ 25 Ιουνίου 2009 την παράσταση του ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ του Ωδείου "Γειά και χαρά σου ρε χρονιά" του Βασίλη Αναστασιάδη από την παιδική ομαδα
και την διακειμενική σύνθεση "Πλάνητες έρωτες" απο την εφηβική ομάδα σε διδασκαλία -σκηνοθεσία της ΠΟΠΗΣ ΝΙΚΗΤΑ
Η μουσική σύνθεση είναι της ΑΝΝΑΣ ΜΟΥΖΑΚΗ
στην αίθουσα Δημοτικού Θεάτρου (Δωδεκανήσου 5) ώρα 9μμ)
2. Την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 Ιουνίου 2009 οι μαθητές της ηλεκτρικής κιθάρας του Ωδείου και ο καθηγητής τους Βαγγέλης Κούρτογλου θα παρουσιάσουν ξένη και ελληνική rock μουσική στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΡΟΦΩΝΙΟΥ ΩΔΕΙΟΥ (Μπουφίδου 39) ώρα 9μμ

SUNNY SIDE OF THE RAZOR στο ROCKWAVE FESTIVAL 2009

Το Σάββατο 27 Ιουνίου
στο Vibe Stage
Πάνω από 30 καλλιτέχνες του Rockwave Festival 2009, συναντιούνται στη σκηνή του Terra Vibe φέτος το καλοκαίρι, για να ενώσουν τις δυνάμεις τους στο απόλυτο φεστιβαλικό πάρτυ του καλοκαιριού.
Η αγαπημένη σε όλους μπάντα των Sunny Side Of The Razor με την γνωστή frontwoman, Σάννυ Χατζηαργύρη θα ανέβει κι εκείνη στη σκηνή του Vibe Stage, ανάμεσα σε πολλούς Rockwave Artists, το Σάββατο 27 Ιουνίου, για να μας ξεσηκώσουν σε ένα πρόγραμμα αγγλόφωνου ροκ που συνδυάζει αρμονικά τους αναλογικούς ήχους με το ηχόχρωμα της ηλεκτρικής κιθάρας και δίνει ένα καλό δείγμα της αγγλόφωνης σκηνής του σήμερα.
Οι επαναστατικοί Sunny Side of the Razor θα μας χαρίσουν μοναδικές στιγμές μέσα από το καινούριο τους alternative rock άλμπουμ, με αγγλόφωνους στίχους που πραγματεύονται, μεταξύ άλλων, τις δυσκολίες στις ανθρώπινες σχέσεις, τους προβληματισμούς των νέων και τις εσωτερικές αναζητήσεις.
Ώρα έναρξης: 13:15μ.μ
Οργάνωση - παραγωγή: MUSICOM / www.musicom. gr

Working Class heroes - Η Μoυσική των Δύο Aιώνων

Πολλοί οπαδοί του σύγχρονου rock ’n’ roll και όσοι μεγάλωσαν με τα ακόρντα του Tom Morello, έμειναν έκπληκτοι ακούγοντάς τον πριν από δύο χρόνια ως Nightwatchman, να τραγουδά εργατικά τραγούδια και τραγούδια διαμαρτυρίας σε folk φόρμες. Ο ίδιος πόζαρε στο εξώφυλλο του One man revolution φορώντας ένα καπέλο με ένα σήμα που έγραφε IWW, επαναφέροντας στο σήμερα μια ιστορία που σφράγισε την αμερικανική εργατική τάξη και τη διαμόρφωση του λαϊκού τραγουδιού στις ΗΠΑ. Στις γραμμές που θα ακολουθήσουν θα παρακολουθήσουμε αυτήν την ιστορία στην εξέλιξή της. Μια ιστορία, απόδειξη της κοινωνικότητας της μουσικής, αυτής της καθημερινής εκφραστικής γλώσσας, αλλά και της μουσικότητας που κρύβεται μέσα στη ζωή και στην πορεία στο χρόνο των λαϊκών τάξεων. Πολύ περισσότερο τα όσα θα ακολουθήσουν δεν αφορούν κάποια νοσταλγική διάθεση, ή έναν καθιερωμένο φόρο τιμής στον πάντα εργατικό και εξεγερτικό Μάη, αν και αυτές τις ημέρες κλείνει ένας χρόνος από το θάνατο ενός από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του αμερικανικού εργατικού τραγουδιού του Utah Phillips, o οποίος πέθανε στις 28 Μαΐου του 2008. Αποτελούν μια απόπειρα στο σήμερα, όπου φαίνεται να «προετοιμάζεται» μια δεύτερη αναβίωση (μετά την πρώτη του 1960) του αμερικανικού εργατικού τραγουδιού, να πιαστεί το νήμα του παρελθόντος το οποίο συνεχίζει να ζει στο υπάρχον και να το επηρεάζει.
Οι Wobblies και τα τραγούδια τους
O Morello λοιπόν ποζάρει με το σύμβολο της IWW. Η IWW είναι τα αρχικά των International Workers of the World (Οι βιομηχανικοί εργάτες του κόσμου), το ιστορικό συνδικάτο που γεννήθηκε το 1905, τα μέλη του οποίου έγιναν γνωστοί με το παρατσούκλι Wobblies, το οποίο πιθανότατα προέκυψε από τη λέξη wobble («τρέμω» ή «ριγώ») και έφτασε να συμβολίζει τον ρομαντικό επαναστάτη, άντρα ή γυναίκα, όπως υποστηρίζουν οι Paul Buhle και Nicole Schulman στην εικονογραφημένη τους έκδοση για την ιστορία της IWW. Οι Wobblies ήταν πολύ περισσότερα πράγματα από ένα εργατικό συνδικάτο. Πέρα από τον κοινωνικό και πολιτικό τους χαρακτήρα υπήρξαν μια από τις πρώτες εργατικές πολιτιστικές προσπάθειες στον 20ό αιώνα. «Εκείνο που έκανε τους Wobblies να ξεχωρίζουν ήταν πάνω από όλα τα τραγούδια τους». Η IWW δεν ήταν το πρώτο συνδικάτο που τραγούδησε, πολλά επαγγελματικά συνδικάτα του 18ου και του 19ου αιώνα είχαν να επιδείξουν εκατοντάδες τραγούδια. Οι Wobblies όμως θα το κάνουν με μια φρεσκάδα και μια ζωντάνια που θα ξεπερνά την τραγουδοποιητική ρουτίνα των παλιών σωματείων και το σημαντικότερο, σαν ένα πολυεθνικό συνδικάτο το οποίο ένωνε έγχρωμους, Ασιάτες, Ιρλανδούς, Ιταλούς, «ντόπιους», άντρες και γυναίκες, δρώντας τόσο στον αστικό βιομηχανικό χώρο όσο και στις αγροτικές περιοχές και θα καταφέρει να ενσωματώσει ποικίλα μουσικά και πολιτισμικά στοιχεία τόσο διαφορετικής εθνικής προέλευσης όσο και διαφορετικών περιοχών των ΗΠΑ, διαμορφώνοντας μια σύνθεση που θα αποτελέσει μια από τις ισχυρές βάσεις εξέλιξης του αμερικανικού εργατικού τραγουδιού. «Το τραγούδι wobblie αντιτίθεται συνειδητά στην υμνογραφική άκαμπτη παράδοση των παραδοσιακών συνδικάτων». Οι συντελεστές του, οι οποίοι ήταν οι ίδιοι συνδικαλιστές εργάτες, οργανωτές του συνδικάτου, δεν δίσταζαν να δανείζονται στοιχεία από άλλες μουσικές και όχι μόνο κουλτούρες, σατιρίζοντας τες πολλές φορές, όπως έκαναν με τα τραγούδια του λεγόμενου στρατού της σωτηρίας. «Ορισμένα από τα γνωστά τους τραγούδια έχουν μείνει αξέχαστα λόγω του μακάβριου χιούμορ τους», οι wobblies τραγουδοποιοί χρησιμοποιούν εκφραστικά μέσα τα οποία «δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από άποψη ποιότητας και αποτελεσματικότητας από τη μαζική παραγωγή της ίδιας περιόδου και, αντίθετα, χρησιμοποιούν τις τεχνικές και τους συνδυασμούς της ανατρέποντας το περιεχόμενο». Και έτσι δικαίως, κατά τον Umberto Fiori, επιτυγχάνουν μια αποφασιστική καμπή στο εργατικό τραγούδι και οι πρωτεργάτες του (και πρώτος από όλους ο Joe Hill) πρέπει να θεωρηθούν οι γενάρχες του σύγχρονου κοινωνικού τραγουδιού στις ΗΠΑ.
Η περίπτωση του Joe Hill
Ο Joe Hill (ψευδώνυμο του Joel Emmanuel Haggelund) γεννημένος το 1879 στη Σουηδία, παιδί φτωχής αλλά μουσικής οικογένειας, έμαθε βιολί σε μικρή ηλικία. Μετά το θάνατο των γονιών του μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 1902. Οργανώθηκε το 1910 στην IWW θέτοντας τον εαυτό του, τη φωνή και το βιολί του στην υπηρεσία του συνδικάτου. Έγινε ένας από τους πιο επιτυχημένους οργανωτές της και έγραψε μερικά από τα πιο ιστορικά τραγούδια των Wobblies, όπως τα Casey Jones – The union scab, The rebel girl, Mr.Block, και βέβαια το Long haired preachers το οποίο είναι μια διασκευή του θρησκευτικού ύμνου Pie in the sky. Στις 19 Νοεμβρίου του 1915 και παρά τις διεθνείς διαμαρτυρίες για την άδικη καταδίκη του ως θύμα πλεκτάνης, εκτελέστηκε στη Γιούτα. Στην κηδεία του, στην οποία συμμετείχαν 30.000 άνθρωποι, δεν ακούγονταν θρήνοι αλλά τα τραγούδια του. O Joe Hill θα μείνει στην ιστορία σαν απόλυτη ενσάρκωση του συνδυασμού του συνειδητού αγωνιστή με τον λαϊκό τροβαδούρο. Οι Alfred Haynes και Earl Robinson θα συνθέσουν στα 1938 την ομώνυμη μπαλάντα, την οποία τη δεκαετία του 1950 θα τραγουδήσει ο εξαιρετικός Αφροαμερικανός ερμηνευτής Paul Robeson. Τον Joe Hill θα επιλέξει και η Joan Baez να τραγουδήσει στο φεστιβάλ του Woodstock χρόνια αργότερα ….Ο Robeson ήταν μια ακόμη περίπτωση που δείχνει τη μουσική πορεία του τραγουδιού wobblie και των αναζητήσεών του. Παιδί και εκφραστής της ενσωμάτωσης στοιχείων και επιρροών από τη hillbilly και τα downhouse blues, επιδίωξε να δώσει νέα διάσταση στο εργατικό τραγούδι, κάτι που παραλίγο να του στοιχίσει την καριέρα του. Για πολλούς ερευνητές αυτή η σύμφυση του hillbilly και των blues προκάλεσε την επανάσταση του rock ’n’ roll και αυτό μας δείχνει πόσο κοντά στις εξελίξεις παρέμενε το wobblie τραγούδι στα 1950.
H δεύτερη σημαντικότερη μουσική φυσιογνωμία των Wobblies θα εμφανιστεί αργότερα και θα είναι αυτή του Utah Phillips, o οποίος θα εκπροσωπήσει, μέχρι το θάνατό του πέρυσι, το εργατικό τραγούδι, κάνοντάς το γνωστό στις νεότερες γενιές και μέσα από τη συνεργασία του με την Ani Difranco. Η συνέχεια του εργατικού τραγουδιού μετά την εμφάνιση των Wobblies είναι περισσότερο γνωστή. Η εμφάνιση του τραγουδιού hobo των περιπλανώμενων εργατών και με το πέρασμά του στην παραγωγή των Wobblies «αρχίζει μια διαδικασία συγχώνευσης ανάμεσα στο στιλ του στρατευμένου τραγουδιού και εκείνο του αμερικάνικου λαϊκού τραγουδιού, που ανοίγει το δρόμο στην πιο ολοκληρωμένη σύνθεση αυτών των δύο ρευμάτων, στο έργο του Woody Guthrie στις δεκαετίες του ’30 και του ’40». Αργότερα στο έργο του Pete Seeger και του Phil Ochs θα προσθέταμε εμείς και σε κάποιες πλευρές της τραγουδοποιίας του Johnny Cash. Για να φτάσουμε στη δεκαετία του 1960 όταν λόγω των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων αναβιώνει η παράδοση του protest song με την Joan Baez και τον Bob Dylan της πρώιμης περιόδου να ξεχωρίζουν, αν και τα τραγούδια του Dylan δεν μπορούν να χαρακτηριστούν τραγούδια διαμαρτυρίας αλλά «ποιητικές θέσεις ενός κοινωνικά ευαίσθητου και υπεύθυνου ατόμου».
Όλα αυτά τα χρόνια η IWW κυκλοφορεί τραγούδια, στο πλαίσιό της φτιάχνονται μουσικά σχήματα και διοργανώνονται συναυλίες. Οι στίχοι τους έχουν συγκεντρωθεί και εκδοθεί στο «μεγάλο κόκκινο βιβλίο τραγουδιών». H ιστορία των Wobblies δείχνει με τον πιο παραστατικό τρόπο τη σχέση του λαϊκού πολιτισμού με τις κοινωνικές και πολιτικές διεκδικήσεις και τη συμβολή που μπορεί να έχει αυτή η σχέση στην εξέλιξη του λαϊκού πολιτισμού γενικά. Το σύμβολο λοιπόν που φορά ο Morello στο καπέλο του είναι κάτι παραπάνω από μια ενδυματολογική επιλογή….
Το αμερικανικό εργατικό τραγούδι σήμερα
Στο πλαίσιο της κατάστασης που διαμορφώθηκε στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, εμφανίζεται μια τάση επανασύστασης και αναβίωσης του εργατικού τραγουδιού, η οποία λόγω και της εξελισσόμενης οικονομικής κρίσης πιθανότατα θα αναπτυχθεί. Πρωταγωνιστές σε αυτήν είναι ο Tom Morello ως Nightwatchman, η αποκαλούμενη «τραγουδοποιός της αντιεταιρικότητας» Ani Difranco, o David Rovics και μια σειρά άλλοι δημιουργοί πολλαπλών επιρροών. Επίσης μόνο τυχαίο δεν μπορεί α θεωρηθεί το γεγονός της κυκλοφορίας του We shall overcome από τον Bruce Springsteen το 2006. Η μνήμη του Joe Hill και το στίγμα του Woody Guthrie ζουν και εξελίσσονται με τραγούδια σαν τα Union song και Until the end του Morello ή τα We are everywhere και Behind the barricades του Rovics. Παρά τη σημερινή τεχνολογία και τις δυνατότητες της παραγωγής, που και αυτοί οι δημιουργοί χρησιμοποιούν, αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι μια κιθάρα, μια ισχυρή μελωδία, στίχοι και μηνύματα που αγγίζουν τη λαϊκή πλειοψηφία έχουν θέση στη σημερινή πολυεπίπεδη και μαζική παραγωγή. Ο ήχος που ξεκίνησε στα πρώτα χρόνια του προηγούμενου αιώνα ζει και στον νέο.
πηγή: pop+rock